Trekking Torres del Paine: Actief op Chileense hoogte

Per bus arriveer je in de namiddag in Puerto Natales, vanaf de luchthaven van Punta Arenas of uit het Argentijnse El Calafate. Vanaf de halte is het maar een klein stukje lopen naar je guesthouse, waar een verwarmde kamer op je wacht. Het dorpje is klein en verrassend charmant: een pizzeria, een paar barretjes en bankjes langs de boulevard om de zonsondergang te bekijken. Sla wat snacks en water in voor de wandeldagen die komen. ’s Avonds strijk je neer bij de openhaard in de huiskamer, maak je een praatje met de eigenaresse en ga je vroeg naar bed. Morgen begint het avontuur.

Vroeg uit de veren, want rond zeven uur vertrekt je bus richting de parkingang, zo’n 2,5 uur rijden. Na registratie ontvang je je parkkaart en begin je aan een stevige klim naar het beroemde uitzichtpunt bij de drie granieten torens. Je loopt door de Ascencio-vallei, langs bossen en over rotsachtig terrein. De laatste beklimming is pittig, maar het uitzicht op de torens boven het gletsjermeer maakt alles goed. Terug bij refugio Torres wacht je privétent, al opgezet en voorzien van matras en warme slaapzak. ’s Avonds deel je de dagschotel met andere wandelaars, waarna je in de stille natuur je nachtrust opzoekt.

Na een stevig ontbijt pak je je spullen in en wandel je naar de volgende refugio. Deze etappe is beduidend lichter dan gisteren, dus neem de tijd om te genieten. Ga eens op een rots zitten en snuif de zuivere berglucht op. Onderweg passeer je gletsjers en het Nordenskjold-meer, met een bijna onwerkelijk blauwe kleur en gevoed door een waterval. Reis je in december of januari, dan zie je grote kans op de felrode bloemen die typisch zijn voor dit gebied. Afhankelijk van je tempo bereik je vroeg of halverwege de middag je refugio, waar je je benen rust gunt en bijpraat met medereizigers.

Kies je voor de mooiste route, dan wordt dit een lange dag; starten rond negen uur is aan te raden. Na ongeveer twee uur splitst het pad zich. Met zware benen kun je rechtstreeks doorlopen naar het tentenkamp, maar de moeite waard is de klim door de Franse vallei. Anderhalf uur later bereik je wat velen het mooiste uitzichtpunt van het park noemen. Bij helder weer ontvouwen zich grillige rotsformaties met namen als ‘het masker’ en ‘de haai’. Een deel van de terugweg volgt hetzelfde pad, waarna je richting het Pehoé-meer loopt, waar je refugio met tentenkamp op je wacht.

Deze afsluitende dag combineer je wandelen met varen. Vertrek rond negen uur, want de boot gaat om half twee. Wil je lunchen bij refugio Grey, met uitzicht, neem dan je lunchpakket mee en start nog wat vroeger. Na anderhalf uur lopen word je beloond met een weids zicht op de Grey-gletsjer. Vervolgens volg je de westelijke oever van het gelijknamige meer, waar na de winter grote ijsschotsen ronddrijven. De boottocht vanaf refugio Grey duurt ruim een uur en vormt een aangename afsluiting van deze intensieve dagen. Laat de omgeving nog even bezinken voordat je per bus terugrijdt naar Puerto Natales.